ผู้ชายในเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเพื่อนหญิงของเขา ผู้หญิงในเสื้อโค้ต นั่งคุยกันบนโขดหินริมทะเลในแสงแดดยามเย็น

ชีวิตจริงใน นครโฮจิมินห์

เช่าแฟนหนึ่งวันใน นครโฮจิมินห์

อยากเช่าแฟนใน นครโฮจิมินห์ ใช่ไหม Rent Girlfriend แนะนำผู้หญิงที่ยืนยันตัวตนแล้วใน เวียดนาม ให้คุณจองได้หนึ่งวันเต็มในชีวิตจริง — มื้ออาหารกับครอบครัว การกลับบ้าน หรือวันหยุดในเมือง — เพื่อนล้วนๆ โดยตกลงแผนเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนพบกัน

เช็กวันว่างใน นครโฮจิมินห์ส่งข้อความทาง WhatsApp

นัดพบกันที่ไหนดีใน นครโฮจิมินห์

District 1
District 3
Thao Dien
Binh Thanh

หนึ่งวันเป็นอย่างไร

ไซ่ง่อนตื่นเช้า กาแฟตอนหกหรือเจ็ดโมงบนเก้าอี้เตี้ยริมทางเท้าคือการนัดพบที่จริงจัง ไม่ใช่การรีบๆ และเช้าที่ยาวคือช่วงที่ดีที่สุดของวันที่นี่ พอบ่ายต้นๆ ความร้อนทำให้ถนนว่าง แล้วเมืองกลับมามีชีวิตราวห้าโมงเย็น หลังมืด ถนนคนเดิน Nguyen Hue เต็มไปด้วยครอบครัว มื้อเย็นใกล้หนึ่งทุ่มมากกว่าสามทุ่ม กาแฟเย็นใส่นมข้นทำหน้าที่แบบเครื่องดื่มในที่อื่น ได้ทุกเวลา

การเดินทางในเมือง

มอเตอร์ไซค์คือเส้นเลือดของเมือง และการจราจรไม่เคยหยุดสนิท จะข้ามถนนให้เดินด้วยความเร็วสม่ำเสมอ แล้วให้คนขี่หลบคุณเอง — การรอช่องว่างใช้ไม่ได้ มอเตอร์ไซค์เรียกผ่านแอปเร็วและราคาไม่สูง รถยนต์เย็นกว่าแต่ช้ากว่ามาก รถไฟฟ้าสายแรกจาก Ben Thanh ถึง Suoi Tien เปิดแล้วตามแนวเดียว การไปมาระหว่างเขต 1 กับ Thao Dien ใช้เวลาราวยี่สิบนาทีในช่วงเงียบ และสองเท่าในช่วงหกโมงเย็น

ช่วงที่ นครโฮจิมินห์ คนเยอะที่สุด

ปฏิทินแบ่งชัด พฤศจิกายนถึงเมษายนคือฤดูแล้ง ธันวาคมกับมกราคมอากาศสบายที่สุด มีนาคมกับเมษายนร้อนที่สุด ตั้งแต่พฤษภาคมถึงตุลาคม บ่ายส่วนใหญ่มีฝนหนักกะทันหันที่หยุดเร็วพอๆ กับที่เริ่ม — หนึ่งชั่วโมงใต้หลังคาแล้ววันก็ไปต่อ เต๊ตปลายมกราคมหรือกุมภาพันธ์คือการกลับบ้าน เมืองส่วนใหญ่ปิดหนึ่งสัปดาห์หรือมากกว่า และถนนที่ประดับประดากับตลาดดอกไม้ในวันก่อนหน้าคือเมืองในช่วงที่สวยที่สุด

ผู้ชายในแจ็กเก็ตยีนส์กับเพื่อนหญิงของเขา ผู้หญิงในเสื้อโค้ตสีเบจ หัวเราะด้วยกันบนชายหาดตอนพลบค่ำ — หนึ่งวันของทริป ในจังหวะของคุณ

คำถามเกี่ยวกับ นครโฮจิมินห์

เธอไปบ้านครอบครัวช่วงเต๊ตกับผมได้ไหม

ได้ — เต๊ตคือช่วงที่การไปเยี่ยมครอบครัวกระจุกตัว จึงเป็นวันหยุดที่ควรถามก่อน บอกเราว่าต้องการวันไหนของเทศกาลและจะไปเยี่ยมใคร ตกลงวิธีแนะนำตัวเป็นลายลักษณ์อักษร และพบกันในที่สาธารณะก่อนเพื่อไปถึงด้วยกัน

กาแฟนานๆ หนึ่งแก้วพอเป็นแผนไหม

ที่นี่เป็นแผนในตัวเอง คาเฟ่คือที่ที่เมืองพบกัน — เก้าอี้ริมถนน ตึกอพาร์ตเมนต์เก่าที่เต็มไปด้วยห้องเล็กๆ — และไม่มีใครเร่งโต๊ะ เริ่มที่ร้านหนึ่งแล้วให้ส่วนที่เหลือของวันตามมา

ข้ามถนนยากขนาดนั้นจริงไหม

แค่วันแรก เดินด้วยความเร็วสม่ำเสมอ ไม่หยุดหรือเปลี่ยนทิศกะทันหัน แล้วมอเตอร์ไซค์จะไหลรอบคุณ พอวันที่สามก็เป็นธรรมชาติ